رزرو آنلاین پروازهای داخلی و خارجی
.
دوشنبه 23 مهر 1397 ** 23/07/1397

تبریز مرکز استان آذربایجان شرقی با مساحتی حدود ۱۲۰۰ کیلومترمربع، پس از تهران و مشهد سومین شهر بزرگ ایران است. و پس از شهرهای تهران، مشهد و شیراز، چهارمین شهر پرجمعیت ایران محسوب می‌شود. تبریز از شمال به کوه عینالی و از جنوب به دامنه کوه سهند و از سمت غرب به جلگه تبریز و دریاچه ارومیه محدود است. تبریز از دیرباز تأثیر زیادی در زمینه‌های مختلف از جمله سیاسی و اقتصادی داشته است. تبریز اولین پایتخت ایران در زمان صفویان و شهر ولیعهد نشین دودمان قاجار بود. بنای فعلی تبریز به دوران اشکانی و ساسانی برمی‌گردد. این شهر در طول حکومت ۴۰۰ ساله‌ی یخاندان «رَوّادی» و اسکان قبیله عرب «اَزْد» به شکوفایی رسید

موقعیت تبریز روی نقشه

با کشفیات اخیر در محوطه مسجد کبود قدمت تبریز تا ۴۵۰۰ سال برآورد می‌شود. در سده چهارم هجری یاقوت حموی تبریز را مشهورترین شهر آذربایجان می‌خواند.

در سده‌های پنجم تا سوم پیش از میلاد تبریز یکی از شهرهای پر جمعیت آن دوران به‌شمار می‌رفته است. شهر دارای دروازه‌های متعددی بوده و بیش از ۳۰۰ کاروانسرای در آن جای داشته است. به دلیل استقرار آن در منطقه جغرافیایی خاص، شهر پی در پی دستخوش حوادث طبیعی مانند زلزله گشته است و همچنین به عنوان بزرگ‌ترین شهر نزدیک به ارمنستان و روم شرقی آن زمان همیشه مورد تاخت و تاز دشمنان شمالی و شمال شرقی قرار گرفته است. بدین علت با وجود قدمت کهن آن اکثر آثار تاریخی آن از بین رفته است.

آب‌وهوای تبریز

در حالت کلی، استان آذربایجان شرقی منطقه‌ای کوهستانی محسوب می‌شود که حدود ۴۰ درصد از سطح آن را کوهستان و ۲/۲۸ درصد را تپه ‌ماهورها و ۸/۳۱ درصد را زمین‌های هموار (دشت‌ها و جلگه‌های میان‌کوهی) فرا گرفته است. از مناطق کوهستانی معروف منطقه، می‌توان توده آتشفشانی سبلان در شرق و سهند در غرب و جنوب غربی و رشته کوه‌های قره‌داغ در شمال و رشته کوه‌های تخت سلیمان و اربط در جنوب و ارتفاعات بزقوش در جنوب شرق و قوشاداغ در شمال شرق استان را نام برد.

آب‌وهوای آذربایجان شرقی به‌طور کلی سرد و خشک است ولی به علت تنوع توپوگرافیکی از اقلیم‌های متفاوتی برخوردار است. این استان همواره تحت تأثیر باد‌های سرد شمالی و سیبری و بادهای مرطوب دریای سیاه و مدیترانه و اقیانوس اطلس قرار گرفته است. به‌ علاوه، بادهای محلی نیز تحت تأثیر شرایط طبیعی استان از سوی کوهستان‌های بلند و دریاچه‌های ارومیه و خزر به سوی دشت‌ها و جلگه‌ها می‌وزند. آذربایجان شرقی منطقه‌ای سردسیر و کوهستانی است و از لحاظ تقسیم‌بندی‌های اقلیمی جزو مناطق نیمه‌خشک به حساب می‌آید و میانگین بارندگی سالیانه ۲۵۰ الی ۳۰۰ میلی‌متر است.

موقعیت کوهستانی و عرض جغرافیایی استان از عوامل برودت و سرمای قسمت اعظم این منطقه است. کم ارتفاعی و اثرات ملایم کننده بخارهای دریای خزر در پاره‌ای از مناطق از عوامل اعتدال اقلیمی آن به شمار می‌آید. به علاوه آذربایجان تا حدودی تحت تأثیر جریان‌های مرطوب دریای مدیترانه از سمت غرب و جنوب غربی قرار دارد و توده‌های هوای سرد سیبری نیز از شمال بر آب‌وهوای آن اثر می‌گذارد.

تبریز نیز دارای هوایی اقلیمی و کم رطوبت است و حد متوسط بارندگی آن در سال ۲۸۵ میلی‌متر است. این جلگه در اثر ارتفاعی که از سطح دریا دارد، دارای زمستان‌های طولانی و سرد و تابستان‌های معتدل است.

جمعیت، زبان و دین مردم تبریز

تبریز پرجمعیت‌ترین شهر استان و از پرجمعیت‌ترین شهرهای کشور است. ۴۵ درصد جمعیت استان در شهرستان تبریز و بیش از ۴۰ درصد تنها در شهر تبریز ساکن هستند. براساس نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسكن در سال ۱۳۹۰، جمعیت شهرستان تبریز در حدود ۱۶۹۵۰۹۴ نفر و جمعیت مرکز این شهرستان ۱۵۰۶۱۸۸ نفر برآورد شده است. جمعیت شهری این شهرستان ۱۵۴۵۴۹۱ نفر و جمعیت روستایی آن ۱۴۹۶۰۳ نفر و تعداد خانوار آن ۵۱۳۲۸۳ خانوار است.

زبان امروزی مردم شهرستان تبریز تركی آذری است. این شهرستان مهد دانش پروری و فرهنگ شهری بوده است. شمس تبریزی، قطران و بسیاری از سخنوران نامی ایران از این دیار برخاسته‌اند. همه شعرای منطقه علاوه بر سرودن شعر به زبان فارسی در صنعت و هنر و فن شعر تركی مهارت و تعصب خاصی به زبان مادری خود همواره دارند. اكثر قریب به اتفاق مردم ساكن در این شهرستان شیعه اثنی عشری هستند.

اقتصاد تبریز

منطقه آذربایجان به علت موقعیت خاص جغرافیائی، یکی از مناطق حساس و مهم کشور است. همین اهمیت، حساسیت و گستردگی باعث شده است تا این منطقه با وجود خصوصیات مشترک جغرافیایی، فرهنگی و تاریخی، به سه استان آذربایجان شرقی،‌ آذربایجان غربی و اردبیل تقسیم شود. اهمیت ژئوپولیتیک و ژئواکونومیک استان آذربایجان شرقی قدمتی به اندازه آشنایی انسان با بازرگانی دارد. از زمان جاده ابریشم تاکنون این منطقه محور ارتباط خاور دور با قلب آسیا بوده است.

تبریز از روزگاران گذشته تا به امروز به علت نزدیكی به روسیه و عثمانی و ارتباط با كشورهای اروپایی مورد توجه قرار دارد و امور تجاری در این شهر رونق دارد. در دوره قاجاریه تبریز پس از تهران مركز مهم‌ترین وقایع كشور گردید. در زمان عباس میرزا كه جنگ‌های ایران و روس درگرفت، قورخانه و كارخانه‌های مهمات‌سازی در این شهر استقرار یافت و بر اهمیت تبریز افزوده شد. توسعه صنایع در این خطه در سال ۱۳۴۵ خورشیدی پایه‌گذاری گردیده و با احداث کارخانجات تراکتورسازی تبریز، ماشین‌سازی رونق پیدا کردند و در این بخش مشاركت‌های عظیمی با كشورهای دیگر مانند: چك و اسلواكی، رومانی و آلمان به انجام رسیده‌اند. امروزه بیش از ۵۵ درصد از کارگاه‌های بزرگ صنعتی آذربایجان شرقی در شهر تبریز مستقر شده‌اند که این امر سبب مهاجرت نیروی کار مورد نیاز برای فعالیت در این کارگاه‌ها از نقاط مختلف استان به این شهر گردیده است. تولیدات عمده صنعتی در این منطقه عبارت‌اند از: مواد غذایی، مواد شیمیایی، كانی غیرفلزی، فلزات اساسی، ماشین‌آلات نساجی و فرش هستند. این محصولات هم برای مصارف داخلی و هم برای صادرات بسیار مهم هستند. آذربایجان شرقی با دارا بودن كارخانه‌های بزرگ صنعتی، از مناطق مهم صنعتی كشور به شمار می‌آید، به ویژه با ایجاد و تمركز صنایع سنگین، تولید ماشین آلات و تجهیزات، تبریز را یكی از قطب‌های صنعتی كشور نموده است. واحدهای صنعتی استان كه به‌طور عمده در تبریز مستقر می‌باشند در سه محور تبریز-میانه، تبریز-مرند و تبریز-مراغه واقع‌ شده‌اند و به دلیل این كه در سر راه جاده ایران ـ اروپا قرار دارند از اهمیت مضاعفی برخوردارند. در سایر زمینه‌ها، كارخانجات و واحدهای تولیدی منحصربه‌فردی چون پتروشیمی، پالایشگاه، فولاد، صنایع خودروسازی، قطعه‌سازی خودرو و تولید برخی ماشین آلات مورد نیاز صنایع كشور از جمله تولید ماشین آلات نساجی را می‌توان نام برد.

در زمینه صنعت چرم نیز تبریز جز پیشتازان است و کیف و کفش آن عموماً دارای کیفیت بالایی است. تبریز مدت‌هاست که مرکز هنر و صنایع دستی (به خصوص سرامیک، سفال، جواهرآلات و نقره‌کاری) بوده است. اما فرش مهم‌ترین صادرات صنایع دستی آن به شمار می‌رود. فرش دست‌باف تبریز و مراغه به علت طراحی ویژه و کیفیت بالا دارای شهرت جهانی است که صادرات آن یکی از منابع قابل توجه ارزی به شمار می‌آید.

راه‌های دسترسی به تبریز

جهت ورود به شهر تبریز و با استفاده از ماشین می‌توان از چهار مسیر اصلی منتهی به تبریز استفاده نمود:

·         از طریق بزرگراه (اتوبان ): تهران را که مبدا بگیریم، تا به تبریز برسید. اتوبان‌های تهران ـ کرج را پشت سر بگذارید، از کنار شهرهای قزوین و سپس زنجان عبور می‌کنید و مسیر را ادامه داده در کل ۶۳۰ کیلومتر باید طی کنید تا انتها که از ۴۰ کیلومتری مانده به ورودی تبریز سر درمی‌آورید. این مسیر کلا بعد از انقلاب اسلامی ساخته شده است .

·         از طریق آزادراه شماره  ایران و از سمت جنوب شرقی شهر تبریز و با عبور از شهرهای میانه و بستان آباد وارد شهر تبریز و تقاطع تبادلی میدان امام علی (ع) این شهر شد.

·         از طریق جاده شماره  ایران و از سمت جنوب غربی شهر به واسطه عبور از شهرهای آذرشهر، ایلخچی و سردرود می‌توان وارد شهر تبریز شد. اولین تقاطع در ورودی شهر تبریز برای این مسیر پل تبادلی وادی رحمت است که از این تقاطع می‌توان هم به طرف بزرگراه شهید کسائی و هم میدان راه‌آهن انتخاب مسیر نمود.

·         از طریق جاده شماره  ایران و از سمت جنوب شرقی شهر تبریز می‌توان وارد شهر تبریز و میدان بسیج این شهر شد.

·         از طریق جاده شماره  ایران و از سمت شمال غرب و با عبور از شهرهای مرند و صوفیان وارد شهر تبریز شد و با استفاده از تقاطع بلوار خلبان می‌توان مابین خیابان ملت و خیابان خلبان تردد نمود.


نظرات کاربران

نظر خود را بیان کنید

نام شما :

ایمیل :

نظرات